บทสนทนาทั่วไปและการแนะนำตัวเป็นภาษาเวียดนาม

คำทักทายมาตรฐานคือ 'Xin chào' ตามด้วยคำสรรพนาม — เช่น 'chào anh', 'chào chị' — พร้อมกับการจับมือเบาๆ; หมู่ผู้ชายมักจับมือกันเป็นปกติ และการโน้มศีรษะลงเล็กน้อยแสดงถึงความเคารพ 'Anh ăn cơm chưa?' (กินข้าวหรือยัง?) เป็นคำทักทาย ไม่ใช่คำเชิญ — ตอบว่า 'rồi' (กินแล้ว) แม้ว่าคุณจะยังไม่ได้กินจริงๆ ก็ตาม มิฉะนั้นคุณจะถูกเลี้ยงอาหารแน่นอน ใช้ 'anh' กับผู้ชายที่อายุมากกว่าเล็กน้อย 'chị' กับผู้หญิงที่อายุมากกว่า 'em' กับคนที่อายุน้อยกว่า และ 'ông' / 'bà' กับผู้สูงอายุ; การเลือกสรรพนามให้ถูกต้องสำคัญกว่าไวยากรณ์เสียอีก บทสนทนาทั่วไปของชาวเวียดนามชอบพูดถึงครอบครัว บ้านเกิด อาหาร และงาน; หลีกเลี่ยงเรื่องสงครามชายแดนปี 1979 การเมือง และศาสนาในการพบกันครั้งแรก — เพราะเป็นประเด็นอ่อนไหว การชมอาหารเป็นเรื่องที่ได้รับการต้อนรับเสมอ แต่การถามเรื่องเงินเดือนนั้นไม่เหมาะสม เมื่อไปบ้านชาวเวียดนาม ให้ถอดรองเท้าและรอให้เจ้าของบ้านเชิญนั่ง; การนำของขวัญเล็กๆ (เช่น ผลไม้หรือชา) ไปด้วยเป็นสิ่งที่ได้รับความชื่นชม การบูชาบรรพบุรุษเป็นเรื่องที่แพร่หลาย — โปรดให้ความเคารพต่อแท่นบูชาที่อยู่ในบ้านและร้านค้า และอย่าถ่ายรูปแท่นบูชาโดยไม่ได้รับอนุญาต ความตรงต่อเวลาสำหรับกิจกรรมทางสังคมนั้นค่อนข้างยืดหยุ่น

ใช้เวลาสามถึงห้าวันกับชุดบทสนทนาทั่วไปนี้ ฝึกบทสนทนาออกเสียงดังๆ กับคู่สนทนาหรืออัดเสียงไว้; เคล็ดลับของบทสนทนาทั่วไปคือการฟังดูเป็นธรรมชาติ ไม่ใช่แค่ถูกต้อง — และในภาษาเวียดนามนั่นหมายถึงการใช้สรรพนามให้ถูกต้องพอๆ กับการออกเสียงโทนให้แม่นยำ การฝึกซ้ำวันละสิบนาทีก็เพียงพอแล้ว — แต่ให้ใช้อย่างน้อยหนึ่งวลีในชีวิตจริงทุกวัน แม้จะเป็นแค่ 'Cảm ơn anh' กับคนขับ Grab ก็ตาม บทสนทนาทั่วไปคือเรื่องของนิสัย และนิสัยนี้จะติดตัวคุณไปได้ทั่วประเทศ สร้างนิสัยประจำสัปดาห์สามอย่าง: (1) ทุกครั้งที่เข้าร่วมกิจกรรมทางสังคม ให้ลองใช้ประโยคเปิดใหม่หนึ่งประโยค — สัปดาห์นี้ใช้ 'Anh quê ở đâu?' (บ้านเกิดคุณอยู่ที่ไหน?) สัปดาห์หน้าใช้ 'Anh ở Hà Nội lâu chưa?' (อยู่ฮานอยมานานหรือยัง?) (2) ระหว่างนั่งรถ Grab ให้เริ่มต้นด้วย 'Anh có khỏe không?' แทนที่จะนิ่งเงียบ — คนขับจะตอบกลับด้วยความเป็นมิตรในเก้าจากสิบกรณี (3) สัปดาห์ละครั้ง ส่งข้อความทักทายคนที่คุณเคยเจอเมื่อเดือนที่แล้ว ('Rất vui được gặp anh') ภายในเดือนแรก คุณควรมีประโยคเปิดเริ่มต้นประจำสำหรับแต่ละบริบท; ภายในสามเดือน คุณควรออกจากห้องพร้อมกับเพื่อนใหม่