วลีอาหารและร้านอาหารในภาษากวางตุ้ง

ในฮ่องกง ค่าบริการ 10% จะถูกเพิ่มเข้าไปในบิลร้านอาหารส่วนใหญ่ การทิปเพิ่มไม่จำเป็น แต่การทิปเศษเหรียญเล็กน้อยจะได้รับการชื่นชม ที่ชาชานเทงและไดเป่ยตง ไม่มีค่าบริการ — เพียงจ่ายบิลตามจำนวนที่ต้องจ่าย ยัมชา (ดิมซัม) มีพิธีกรรมเฉพาะตัว: พนักงานจะติดป้ายประทับตราทุกจานที่สั่ง; ชาจะถูกเทให้คนอื่นก่อนตัวเอง — แตะสองนิ้วบนโต๊ะเพื่อขอบคุณโดยไม่ต้องพูด คำว่า 'ม่า ก้อย' หมายถึง ขอบคุณสำหรับบริการ; 'โด่ เจ๋อ' หมายถึง ขอบคุณสำหรับของขวัญหรือคำชม ยกมือขึ้นและตะโกน 'ม่า ก้อย!' เพื่อเรียกพนักงาน — ไม่จำเป็นต้องพูด 'ขอโทษนะ' คำว่า 'มาอี้ ดาน' หมายถึง ขอใบเสร็จ ตะเกียบ: อย่าใส่ตั้งตรงในข้าว (เป็นเครื่องหมายของพิธีศพ); วางไว้บนที่รองตะเกียบ 'ไดเป่ย' หมายถึง นำกลับบ้าน น้ำร้อนจะให้มาเพื่อล้างภาชนะที่ใช้ในหลายร้านอาหาร อาหารเฉพาะ: 'งอ่ ซิก ซาว' (ฉันเป็นมังสวิรัติ) — ความเป็นมังสวิรัติยังไม่แพร่หลายในอาหารกวางตุ้ง ดังนั้นต้องระบุให้ชัดเจน 'บิง ซอย' หมายถึง น้ำแข็ง คำว่า 'ฮู่ เม่ย' หมายถึง รสชาติดี — การชมเชยเชฟจะได้รับการตอบรับอย่างอบอุ่น ชาเติมได้ฟรี — เพียงเปิดฝาหม้อชาไว้เพื่อสื่อสารว่าต้องการเติม

ใช้เวลาสองถึงสามวันกับชุดคำพูดอาหารก่อนไปร้านอาหารใด ๆ ในฮ่องกง ฝึกพูดบทสนทนาเสียงดังกับเพื่อนหรือการบันทึกเสียง; ภาษาอาหารกวางตุ้งเป็นทักษะที่ต้องฝึกฝนมากกว่าการเรียนไวยากรณ์ วันนั้น ให้เดินเข้ามาพร้อมแผนชัดเจน: 'ม่า ก้อย, [เอ็กซ์] วาย' (โต๊ะสำหรับ [เอ็กซ์]) → 'งอ่ ซ่ง จัม จ้า' (ฉันอยากทานยัมชา / ดิมซัม) → 'งอ่ จิว [เอ็กซ์]' (ฉันจะสั่ง [เอ็กซ์]) → 'มาอี้ ดาน' (ขอใบเสร็จ) → 'ฮู่ เม่ย' (อร่อยมาก ขอบคุณ) วงจร 45–65 นาทีต่อวันเพียงพอ ภาษาอาหารกวางตุ้งคือ 45–65 นาทีที่คุ้มค่าที่สุดของการเรียนภาษา 3 แบบฝึกหัดที่ชัดเจน: (1) ก่อนมื้ออาหาร — เปิดชุดคำพูดและฟังเสียง 2 รอบ แล้วพยายามจำและพูดทั้ง 10 ประโยคจากความจำ; (2) ระหว่างมื้ออาหาร — ลองใช้วลีที่ยังไม่เคยใช้ เช่น 'นี โก๊ะ ไฮ่ เม่ อ่า?' (อะไรนี่?) แม้จะเดาได้ แต่เพื่อสร้างความมั่นใจกับพนักงาน; (3) หลังมื้ออาหาร — จดวลีที่ทำให้คุณประหลาดใจ (การแตะโต๊ะ? กฎการใช้ตะเกียบ?) และเพิ่มลงในชุดการทบทวนแบบสุ่ม ภายในเดือนแรก คุณจะสามารถจัดการกับคำถามแปลก ๆ ของพนักงานได้โดยไม่ต้องตื่นตระหนก